Thema's

Welke hulpverlener kies je?

Als je naar een instelling voor maatschappelijk werk of een ggz-instelling gaat, kun je daar meestal niet kiezen voor een bepaalde persoon. In het vrijgevestigdencircuit kan dat wel, maar daar hangt dan vaak een prijskaartje aan.

De keuze voor een hulpverlener die bij je past hangt van een aantal factoren af, zoals achtergrond en opleiding van de hulpverlener en de manier van werken. Van doorslaggevende betekenis zijn echter de indruk die je van haar/hem hebt, het contact tussen jullie beiden en hoe jij je daarover voelt. Belangrijk is natuurlijk de houding van de hulpverlener tegenover homoseksualiteit. Kies je een hulpverlener uit het bestand van rozehulpverlening.nl, dan weet je zeker dat deze persoon homoseksualiteit positief waardeert en kennis heeft van lesbisch-specifieke hulpvragen. Maar ook buiten dit bestand zijn er velen bij wie je goed terecht kunt. Vraag bij een vrijgevestigde hulpverlener altijd een kennismakingsgesprek aan. Soms geldt daarvoor een gereduceerd tarief. In zo'n gesprek kunnen beide partijen poolshoogte nemen of een voortgezet contact kans van slagen heeft. Pas als je voelt dat het klikt en als er vertrouwen ontstaat, ga je een 'werkcontact' aan met een hulpverlener. Neem na het kennismakingsgesprek minstens een dag de tijd om erover na te denken.

Vrijgevestigde hulpverlener of instelling?

De behandeling door een hulpverlener bij een instelling, zoals een ggz-instelling of het Algemeen Maatschappelijk Werk, wordt geheel of bijna helemaal door de overheid vergoed. Voor vrijgevestigde hulpverleners ligt dat verschillend (zie Wat zijn de kosten?). Het financiële aspect kan dus een punt van overweging zijn. Ook de lengte van de wachtlijst is een factor. Wat betreft deskundigheid verschillen vrijgevestigde hulpverleners en hulpverleners bij instellingen niet echt. Deels gaat het trouwens om dezelfde mensen, want nogal wat vrijgevestigden combineren hun eigen praktijk met een part-time aanstelling bij een instelling. Vrijgevestigden hebben meer vrijheid voor een specifieke therapeutische aanpak te kiezen (bijvoorbeeld gestalttherapie of hypnotherapie). Binnen instellingen is de specialisatie meer gericht op aandachtsgebieden. Als cliënt heb je daar vaak niet de gelegenheid een bepaalde hulpverlener te kiezen, je krijgt een hulpverlener toegewezen die in jouw probleem gespecialiseerd is. Een zelfstandig gevestigde hulpverlener hoeft zich niet aan een instellingsbeleid te houden, maar heeft wettelijk dezelfde plichten als andere hulpverleners. Kies bij voorkeur een hulpverlener die bij een beroepsvereniging is aangesloten, want dan kun je een beroep doen op het klachtrecht van die vereniging bij gerezen problemen. Het is wél raadzaam voor een instelling te kiezen in geval van zware problematiek. Bij een instelling heb je een vangnet, bijvoorbeeld als de therapeut ziek is of bij een acute crisis. Hoe zit het met het homo/lesbisch-specifieke aspect? Ook bij veel reguliere instellingen werken hulpverleners die voldoende kennis hebben van homo/lesbisch-specifieke hulpverlening. Het is raadzaam je seksuele voorkeur tijdens de intake kenbaar te maken en te vragen naar een lesbische hulpverleenster (als je daar een voorkeur voor hebt) of naar een persoon die affiniteit heeft met deze doelgroep. Het is echter niet altijd zeker dat deze voorkeur wordt gehonoreerd, omdat een instelling ook naar de aard van de problematiek kijkt bij het toewijzen aan een hulpverlener. Wat dat aangaat heb je het in het vrijgevestigde circuit meer voor het zeggen.