Thema's

Wel of niet uit de kast komen in de privésfeer

Als je eruit bent dat je op vrouwen valt, kun je dat vertellen aan je omgeving. Je ouders, broer, zus, vriend of vriendin. Je komt uit de kast! Je kunt het ook voor jezelf houden.

Je wilt het van de daken schreeuwen: je bent verliefd! Of: je hebt ontdekt hoe het heet wat jij voelt en wilt dat delen. Sommige vrouwen die erachter komen dat ze op vrouwen vallen vertellen dat aan hun ouders, lievelingsnichtje, oma of opa, broers, zussen, vriendinnen, vrienden. Dat wordt coming out genoemd: uit de kast komen, in het Nederlands. Lees hier tips!

Homoseksualiteit is redelijk geaccepteerd in Nederland. Maar niet iedereen vindt het prettig wanneer zijn of haar eigen kind, zus of vriendin lesbisch is. Het is dus altijd spannend om voor het eerst te vertellen dat je op vrouwen valt. Hoe closer je bent met iemand, hoe belangrijker het is hoe hij of zij reageert. Coming out kan fijn zijn. Een opluchting, schoon schip. Je hebt ernaar toe geleefd. Je wilt geen geheimzinnige gedoe meer over je liefdesleven: je 'geheim' zorgt voor afstand tussen jou en de mensen om je heen. Je kunt pas een relatie aangaan als je moeder het weet. Of je bent zo verliefd dat je die brede grijns niet van je gezicht krijgt. Tegelijkertijd is het natuurlijk best eng om te vertellen, zeker aan je ouders. Je weet van tevoren niet hoe ze gaan reageren. Ze kunnen zeggen: 'We dachten het al. Fijn dat je het tegen ons zegt'. Omdat je nooit met vriendjes thuiskwam en alleen fan was van mooie zangeressen, vermoeden ze het. Ze zijn ruimdenkend over homoseksualiteit of ze vinden dat je boven alles hun kind blijft. Maar je kunt ook negatieve reacties krijgen: 'Het gaat wel weer over als je een goede man tegenkomt' of: 'Ik heb nog liever dat je alleen blijft'. Ouders kunnen het volledig afwijzen, bezorgd zijn over de schande voor familie en buren en bang zijn dat je een moeilijk leven krijgt.

Tips over coming out naar je ouders

  • Schat vooraf in hoe je ouders gaan reageren. Bedenk of je tegen een negatieve reactie kunt als je die verwacht. 
  • Als je verwacht dat ze het sterk afkeuren en je dit niet aankunt of dat je gevaar loopt, doe het dan niet.
  • Regel back up: een vriend of vriendin, zus of broer bij wie je achteraf terecht kunt. Online, telefonisch of in real life. 
  • Kies een goed moment en neem de tijd.
  • Neem het initiatief. Dat is ongemakkelijk: 'Pap, mam, ik moet jullie wat vertellen...' maar jij hebt het dan in de hand.
  • Minder officieel kan ook. Geef eerlijk antwoord op de vraag of je nog geen vriendje hebt, of wanneer je gaat trouwen. Haak aan bij een gesprek over de homo-buurman of de bruiloft van je zus. Het serieuze gesprek volgt vanzelf.
  • Vraag een derde: vraag iemand om het aan je ouders te vertellen, of vraag hem of haar erbij te zijn als jij het ze vertelt. Iemand die je ouders respecteren of iemand van hun leeftijd.
  • Schrijf een brief. Ook dan komt er een moment dat je er met ze over moet praten. 
  • Geef ze de tijd. Jij weet het al langer, maar voor je ouders is het nieuws. Misschien moeten ze erover nadenken. Sommige ouders weten niks van homoseksualiteit of hebben vooroordelen. Als ze over 'de eerste schok' heen zijn, willen ze misschien nog wat vragen of alsnog zeggen dat ze het niet erg vinden.
  • Beloon jezelf na afloop. Ga een uur in bad liggen, koop iets moois of ga lekker dansen met je vriendin. Iets om naar uit te kijken, als je deze stap gezet hebt.
  • Praat erover na. Spreek af met je vriendin, zoek je contacten online of bel je getrouwde zus. 

Het hoeft niet

Je hoeft het natuurlijk niet te vertellen. Stel, je weet uit gesprekken over homoseksualiteit al dat ze er heel negatief over denken. Ze hebben vooroordelen, vinden het een schande. Ze nemen je niet serieus of ervaren het alsof je ze pijn doet. Soms is het zelfs verstandiger om het niet te vertellen. Afhankelijk van hun eigen opvoeding en overtuigingen kunnen ze je het leven moeilijk maken als ze erachter komen. Ze vinden het bijvoorbeeld niet stroken met hun <religie>, of ze vinden het een schande voor de buren of de familie. Uit eergevoel denken ze dat mensen hen erop aankijken. Uit de kast komen kan een bevrijding zijn, maar het moet je niet in een onveilige of eenzame situatie brengen. Je kunt dan misschien wel een lieve broer, zus of tante in vertrouwen nemen. Met hem of haar kun je erover praten, je hart luchten. Hij of zij kan helpen bij je beslissing om het je ouders te vertellen of niet. Ook kun je het wel aan je moeder, en niet aan je vader vertellen als je denkt dat hij het minder goed kan accepteren.

Als je het niet vertelt moet je je liefde voor vrouwen geheim houden. Dat kan misschien goed: je ouders stellen geen vragen, je gaat je eigen gang. Als ze denken dat je hetero bent, hebben ze liever dat je bij een meisje overnacht na het uitgaan. Samenwonen hoeft zelfs geen probleem te zijn: je kunt twee bedden neerzetten en zeggen dat jullie huisgenoten zijn. Het kan ook lastig zijn. Je leeft met een geheim. Meisjes worden vaak meer dan jongens in de gaten gehouden, zeker als je ouders vinden dat je eigenlijk met een man zou moeten trouwen. Misschien vragen je ouders je broer of zus om met je te praten. Misschien confronteren ze je door onverwachts op bezoek te komen. In het ergste geval bedreigen ze je.

Je kunt het zwaar vinden om te zwijgen over alles wat je voelt. Je moeder was altijd je vertrouwelinge en nu sluit je je van haar af. Je hebt zelf moeite met je gevoelens omdat je weet dat je ouders ze afkeuren. Je ziet geen mogelijkheden: met vertellen breek je hun hart, met niet vertellen je eigen hart. Bedenk dat het je ouders zijn. Ze kennen je van kindsaf aan. Ze houden van je. De meeste ouders blijven dan ook niet boos op hun dochter of zoon. Ze hebben vooroordelen en zijn niet gewend over seksualiteit te praten. Maar jij bent hun kind. Uiteindelijk zullen ze het accepteren. Zorg hoe dan ook voor goede steun buiten je familie: vriendinnen en vrienden die weten hoe het is. Zij zijn van levensbelang en ze kunnen je de steun geven die je nodig hebt. Lees meer over problemen bij coming out onder religie en bedreigd door familie.

Hakima: 'Mijn vader en ik kwamen eens in de stad een homoseksueel paar uit onze buurt tegen. Mijn vader bleek de mannen te kennen en tot mijn verbazing knoopte hij een gesprek met ze aan. Toen wij ons pad vervolgden, vroeg ik hem hoe hij over de homoseksualiteit van het paar dacht, maar hij bleek niets van hun geaardheid te weten. Vanwege het leeftijdsverschil had hij gedacht dat het vader en zoon waren. Hij sprak er grote schande van en heeft nooit meer een woord met ze gesproken. Het was duidelijk, mijn ouders mochten nooit te weten komen dat ik op vrouwen viel. Mijn geloof en mijn geluk, p. 39

Elyse (19): 'Ze vroeg meteen: 'Ben je verliefd? Zo gedroeg ik me ook toen ik verliefd was, vroeger!' Ik barste meteen in tranen uit, en mijn moeder, zo met haar hand op mijn schouder: 'Maar kind dat is toch niet zo erg? Of is hij niet verliefd op jou?' Uiteindelijk kon ik me niet meer inhouden: 'Het is geen jongen, het is een meisje!' Mijn moeder helemaal wit weg. Even dacht ik dat ze flauw zou vallen. Ze zei alleen maar: 'Ik raad je aan niks aan je vader te vertellen, die zal er zo kapot van zijn.' Ik dacht dat ik flauw zou vallen toen ze dit zei. Had ik het eindelijk verteld, en dan zoiets! Sindsdien heeft mijn moeder nergens meer over gepraat, ze denkt zeker dat het vanzelf overgaat. [Zij aan Zij, 2005-06, p. 45]

Gerda Verburg: 'Het lijkt misschien wel makkelijker te worden, maar ervoor uitkomen dat je anders bent dan de hoofdstroom, dat kost de meeste mensen toch wel moeite. Dat was bij mij ook zo. Je moet het bij jezelf ontdekken, je moet nadenken hoe je het gaat vertellen. Als je een partner hebt, moet je het bij haar thuis ook vertellen. Het is een heel gedoe, maar het vormt je ook. Bij mij heeft het bijgedragen aan de ontwikkeling van mijn strijdbaarheid. [Zij aan Zij, 2001-1, p. 23]

Melissa (15 jaar): 'Als je je coming out wilt doen bij je ouders, zorg dan dat je er met iemand over kunt praten. Iemand die je steunt, iemand op wie je kunt terugvallen als het thuis niet zo goed gaat. [Meidenboek, p. 58]